Türkiye Hukuk Bülteni - Mart 2020

Tüm dünyayı etkisi altına alan ve sosyal, ekonomik ve ticari yaşamımızı yoğun şekilde etkileyen koronavirüs (COVID-19), Sağlık Bakanlığı tarafından yapılan açıklama uyarınca Türkiye’de ilk defa bir kişide 11 Mart 2020 tarihinde tespit edilmiş, bu yazının yazıldığı tarihte ise toplam vaka sayısı 98’e ulaşmıştır. 

Uluslararası ticari tahkimde hukukun kaynakları kim tarafından ve nasıl belirlenir? Uyuşmazlığı çözecek kanun hükümlerinin hakemler tarafından araştırılıp bulunması mı gerekir yoksa bu konudaki görev tamamen taraf vekillerine mi düşer?

7194 sayılı Kanun 7 Aralık 2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanmakla hayatımıza yeni vergiler getirdi. Bunlardan biri de Dijital Hizmet Vergisi. Buna göre dijital hizmet sağlayıcıları Türkiye’de dijital ortamda sundukları oyun, yazılım, uygulama, müzik, video, reklam ve pazaryerleri hizmetleri başta olmak üzere dijital hizmetler karşılığı elde ettikleri hasılatları üzerinden %7,5 oranında bu verginin mükellefi olacaklar.

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (“SMK”) 4. maddesi uyarınca bir işaretin marka korumasından yararlanabilmesi için ayırt edici nitelikte olması gerekmektedir. Ayırt edicilik unsuru, markanın koruma kapsamının tespiti yönünden önem taşımaktadır ve işaretlerin koruma kapsamı da markanın ayırt edicilik seviyesine paralel olarak birbirinden farklılaşmaktadır.

Ülkemizde kanunlar açıkça, mevcut tedavi yönergeleri doğrultusunda yeterli bilimsel ve klinik çalışmalar yoluyla güvenilirlik ve etkililikleri kanıtlanmış ve Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu (“Kurum”) tarafından ruhsatlandırılmış olan ilaçların, yalnızca eczaneler tarafından tedarik edilebileceğini ifade etmektedir.